« قيّم به معناى كسى است كه عهده‌دار كارى باشد و در تدبير و ادارهء آن نيرومند باشد يا كسى كه بدون تزلزل و سستى روى پاى خود بايستد . معناى آيه اين است كه : تنها دين توحيد بر ادارهء جامعه و رساندن آن به سرمنزل سعادت تواناست . و دين استوار و تزلزل ناپذيرى كه بشر را هدايت مىكند و هرگز به كجراهه نمىبرد و حق است و هيچ باطلى در آن راه ندارد همان دين توحيد است ، اما بيشتر مردم به سبب خو گرفتن با عالم حس و غرق شدن در زرق و برق دنياى فانى از داشتن دل پاك و عقل درست انديش محروم گشته‌اند . و مردم اين مطالب را نمىدانند بلكه ظاهر زندگى دنيا را مىبينند و از آخرت غافل و روى گردانند . » « 1 » اگر هدف از زندگى رسيدن به بهشت هم باشد باز به هدايت انبيا نياز است ؛ زيرا هيچ كس بدون هدايت انبياى بزرگ و اولياى الهى و حجّت حق به بهشت نمىرود . پس داشتن راه و روش و سرمايهء فطرى ، ريشهء دين‌شناسى است كه انسان به كمك آنها مىتواند راه درست را انتخاب كند . تحمّل شكنجه‌هاى روحى و بدنى آنگاه كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به دعوت عمومى پرداخت ، سران قريش براى ساكت كردن آن حضرت ، هر وسيله‌اى را كه امكان داشت به كار بردند نخست مبارزه روانى را با وعدهء مقام و مال و امكانات رفاهى آغاز كردند ، چون تأثير نداشت به سراغ تهمت‌هاى ناجوانمردانه و تمسخر رفتند و ايشان را آماج كلماتى چون مجنون ، شاعر ، كاهن ، كذّاب قرار دادند ؛ سپس به مبارزهء جسمى پرداختند و با انواع آزارها و شكنجه‌هاى بدنى از پرتاب سنگ و زباله و پاره كردن لباس و حصر غذايى و معاملات و ارتباطات با قبايل عرب ، جنگ‌هاى بسيارى را بر حضرت تحميل كردند

--> ( 1 ) - تفسير الميزان : 11 / 178 .